Seks om de verbinding te houden: wanneer ja eigenlijk nee is
Je zegt ja omdat hij het al zo lang niet heeft gehad. Omdat je bang bent dat hij anders weggaat, of boos wordt, of stil.
Voor veel vrouwen is alleen zijn geen rust. Het is een stilte waarin alles opkomt wat ze overdag wegduwen. De zondagmiddag waarop niemand belt. De avond waarop je door je telefoon scrolt om maar iets te voelen. De drang om meteen weer iemand te vinden, al was het alleen om niet in die stilte te hoeven zitten. Alleen zijn leren is een vaardigheid, geen karaktertrek. In deze blog lees je waarom alleen zijn zo onrustig kan voelen, wat het verschil is met eenzaamheid, en hoe je stap voor stap leert om in je eigen gezelschap tot rust te komen.
Je zenuwstelsel heeft geleerd wat veilig is. Voor veel vrouwen is dat: iemand in de buurt. Niet omdat die ander zoveel doet, wel omdat de aanwezigheid van een ander ooit het verschil was tussen gezien worden en vergeten worden. Als kind kon je niet alleen zijn. Je was afhankelijk. Als in die tijd niemand er echt was, dan is alleen zijn voor je lichaam nog steeds gekoppeld aan gevaar.
Daarom voelt een stille avond soms als paniek. Het is niet de avond. Het is een oud alarm dat afgaat. Dat alarm leert je uitzetten, en dat gaat via je lichaam, zoals ik beschrijf in triggers in relaties.
Eenzaamheid is het gemis van verbinding. Alleen zijn is een toestand: er is niemand in de kamer. De twee kunnen samenvallen, en ze hoeven dat niet. Je kunt midden in een relatie eenzaam zijn en in je eentje op de bank volkomen verbonden voelen met jezelf.
Het verschil zit in wat je met de stilte doet. Als je de stilte vult met wachten op een ander, dan voel je je eenzaam. Als je in de stilte bij jezelf aankomt, dan ben je alleen en in goed gezelschap. Dat tweede is te leren.
Vrouwen die vroeger zorgden, die de sfeer in huis in de gaten hielden, die liefde verdienden met aanpassen, hebben nooit geoefend met alleen zijn. Hun aandacht ging altijd naar buiten. Alleen zijn betekent dat de aandacht naar binnen moet, en daar is het stil, of juist lawaaiig van alles wat niet gevoeld is.
Dat is de echte reden waarom alleen zijn zo zwaar is. Het is de confrontatie met wat je al die tijd bij jezelf hebt weggehouden. Lees ook parentificatie herkennen als je jezelf hierin ziet.
1. Begin met minuten, niet met avonden. Zet je telefoon weg en zit tien minuten zonder iets te doen. Merk wat er opkomt: onrust, gedachten, de neiging om op te staan. Blijf zitten. Die tien minuten zijn de oefening.
2. Geef de onrust een plek in je lichaam. Waar voel je het? Buik, borst, keel? Leg je hand erop en adem erdoorheen. Je leert je lichaam dat alleen zijn geen gevaar is, door er rustig bij te blijven.
3. Maak de stilte van jou. Een kaars, muziek die jij kiest, een kop Sacred Cacao met een intentie. Alleen zijn wordt anders als je er een ritueel van maakt in plaats van iets wat je overkomt.
4. Doe iets alleen wat je normaal samen doet. Uit eten, naar de film, een wandeling in het weekend. De eerste keer voelt het vreemd. De derde keer merk je dat je ervan geniet.
5. Laat het verdriet komen als het komt. Soms is de onrust eigenlijk verdriet. Om wat er niet is, om wat er nooit was. Dat mag er zijn. Hoe je daarmee werkt, lees je in rouwen om wat je nooit hebt gekregen.
6. Vul de stilte niet te snel met een nieuwe relatie. Wie uit angst voor alleen zijn een partner kiest, kiest de verkeerde. Alleen kunnen zijn is de voorwaarde om straks echt te kunnen kiezen.
Op een gegeven moment merk je dat je uitkijkt naar een avond alleen. Dat je eigen gezelschap rustig is, soms zelfs leuk. Dat je een relatie wilt omdat je wilt delen, niet omdat je de stilte niet aankunt. Dat verandert alles in hoe je kiest, en in hoe je in een relatie staat. Je blijft bij jezelf, omdat je weet dat je daar veilig bent.
Is het erg dat ik niet alleen kan zijn?
Het is geen tekort, het is iets wat je nooit hebt geleerd. En het is te leren, op elke leeftijd.
Hoe lang duurt het voordat alleen zijn rustig voelt?
Als je dagelijks oefent, merken de meeste vrouwen binnen een paar weken verschil. De diepe rust komt met maanden.
Wat als de onrust te groot is?
Dan is er meer aan de hand dan oefening. Een ademsessie of een begeleide sessie helpt om de laag eronder te bereiken. Je hoeft dit niet alleen te doen, ook al gaat het over alleen zijn.
Ik heb een relatie en kan toch niet alleen zijn. Hoe kan dat?
Omdat de relatie de stilte vult zonder haar op te lossen. Alleen kunnen zijn binnen een relatie is een van de bouwstenen van veilige hechting.
Moet ik hiervoor single blijven?
Nee. Je kunt dit leren in elke levensfase. Het gaat erom dat je jezelf niet meer uit de weg gaat zodra het stil wordt.
Ik schrijf over relatiedynamieken, hechtingspatronen, codependency en innerlijk werk. In mijn blogs deel ik inzichten over persoonlijke ontwikkeling, familiedynamieken en bewustwording in relaties.
Vanuit mijn ervaring begeleid ik vrouwen bij het herkennen en doorbreken van terugkerende patronen. Ik deel ook hoe innerlijk werk en plantmedicijnen kunnen bijdragen aan dieper zelfinzicht en persoonlijke transformatie.
Je zegt ja omdat hij het al zo lang niet heeft gehad. Omdat je bang bent dat hij anders weggaat, of boos wordt, of stil.
Je houdt van hem. Je wilt het ook wel willen. En toch is er, als het erop aankomt, niets. Geen zin, of een lichte tegenzin
In het begin was het makkelijk. Spannend, open, vanzelfsprekend. En dan wordt de relatie serieus, jullie gaan samenwonen, hij wordt belangrijk, en precies dan verandert
Helen Adriana begeleidt vrouwen bij het doorbreken van terugkerende relatiepatronen, codependency en hechtingsdynamieken. Met Soul Readings, Choco Bliss, diep innerlijk werk en online programma’s wordt zichtbaar wat zich in relaties steeds blijft herhalen.
Plantmedicijnen zoals Sananga, Choco Bliss, Moon Drops en Soul Drops kunnen helpen om dieper te voelen wat er onder de oppervlakte speelt en ruimte te creëren voor echte verandering.